از آن زمان تا سال 1827 ميلاكي كروميت حاصل از سلسله جبال اورال شوروي سابق تنها مركز عمده عرضه كروميت جهان محسوب مي‌شد وبيشتر مورد مصارف شيميايي قرار مي‌گرفت. كشف كروميت در مريلند در سال 1827 و متعاقب آن در ايالات پنسيلوانيا و ويرجينيا و همچنين كشف و توسعه كانسارهاي عظيم كروميت در تركيه در سال 1860، شوروي سابق را از صدر فهرست توليد كنندگان كروميت در جهان خارج ساخت، اين ماده معدني تا اوايل سال 1900 ميلادي عمدتاً براي صنايع شيميايي مصرف مي‌گرديد ولي از آن پس به طور وسيع در مصارف توليدات متالورژي و نيز آجرهاي نسوز به كار رفت.
براي اولين بار در سال 1913، فلز كروم در صنعت توليد فولاد ضد زنگ به كار برده شد، پس از آن اين عنصر در جامعه صنعتي موقعيت استراتژيك يافته و تقريباً در دهه، توليد سالانه كروميت دو برابر شده است، به طوري كه امروزه با ذخيره 3600 ميليون تن، در جهان ميزان توليد ساليانه آن به 7/13 ميليون تن در سال 2000 رسيده است.
کلارک (G. L. Clark) و آللي (A. Ally) در سال 1932 نمونه هاي زيادي از کروميت هاي بوشولد، رودزيا، کوبا و يونان را بطريقه شيميايي تجزيه کرده اند. در اين نمونه ها مقدار Cr2O3 بين 33 تا 53 درصد متغير بوده است. اين دو نفر نشان داده اند که پارامتر شبکه کروميت با پائين آمدن مقدار درصد Al2O3 در ترکيب جسم از 179/8 آنگستروم تا 285/8 آنگستروم تغيير مي کند.