مقدمه
مشارکت اولياء در فعاليتهاي آموزشي و پرورشي ما به رابطة موثر آنها با مدارس بستگي دارد. مشارکت بخشي از فرايند تعليم و تربيت را شکل مي‌دهد، بر نظام ياددهي- يادگيري تأثيرات قابل ملاحظه‌اي دارد و روند آموختن را متأثر مي‌سازد. ارتباط با مدرسه، چنان چه با ظرافت و دقت همراه باشد، به دانش‌آموزان کمک مي‌کند اعتماد به نفس بيشتري پيدا کنند و در فعاليتهاي يادگيري موفق‌تر عمل نمايند. به معلم ياري مي‌دهد تا با ويژگي‌هاي رفتاري دانش آموزان آشناتر شود و ارتباطي مؤثر با آنها بر قرار کند. به اولياء کمک مي‌کند تا از عملکرد فرزندشان در مدرسه و در زمينه‌هاي آموزشي و پرورشي بيشتر آگاه شوند و به نظام کلي مدرسه کمک مي‌کند تا با کاهش مسائل مربوط به يادگيري و مشکلات انضباطي دانش آموزان، محيطي سالم تر و مناسب‌تر براي فرايند آموزش و پرورش به وجود آورد. نياز به پيوند و تعلق و خصلت اجتماعي بودن مستلزم مشارکت در زندگي و کارهاست. انسان يک موجود اجتماعي است، در خانواده به دنيا
