مقدمه
و الله اخرجکم من بطون امهاتکم لاتعلمون شيأ و جعل لکم السمع و الأبصار و الأفئده لهلکم تشکرون
« خداوند شما را از شکم مادرانتان بيرون آورد در حاليکه چيزي نمي دانستيد و به شما قواي شنوايي و بينايي و انديشه داد . باشد که سپاس اين نعمتها را بداريد و از اينها به خوبي بهره مند گرديد . »
اين آيه عدم شناخت انسان را در بدو تولي بيان مي کند و اينکه بايد از طريق حواسي که خداوند به او عنايت کرده جهان را مطالعه و بررسي کند .
کودکي که به دنيا مي آيد عاليترين و کاملترين امکانات رشد را دارا است او در بهترين حالت خود آفريده مي شود . اگر اين کودک عادي به دنيا بيايد و خانواده و محيط مناسبي در اختيارش باشد جاي خويش را در اين جهان مي يابد . اما زندگي خانوادگي و محيط اجتماعي _ آموزشي _ بهداشتي و فرهنگي بسياري از کودکان دستيابي به چنين مقصودي را دشوار و گاه غير ممکن مي سازد .
