مقدمه

همۀ ما مي دانيم اگر ترتيبي اتخاذ شود كه كودكان دريابند انجام عبادت و نماز توسط آن ها ، آنان را به پيشگاه خدا نزديك مي گرداند . رغبت بيش تري براي انجام عبادت خواهند داشت .

چنين كودكاني در بزرگسالي عبادات را با سهولت بيش تري انجام مي دهند اما آنان كه تا هنگام بلوغ نماز نخوانده اند اين كار را با دشواري بيش تري به انجام مي رسانند پس اگر بخواهيم كودكان با عبادات خو بگيرند ، بايد دوره ي كودكي و دانش آموزي آنان را مغتنم بشماريم و پس براي تربيت ديني كودكان بايد از همان كودكي دست به اقدام زد تا آداب و رسوم و عبادات ديني در دل فرزندان پا بگيرد . به همين دليل بايد نقش هايي را در امر تربيت مذهبي فرزندان و اقامۀ ‌نماز توسط آنان ايفا كنيم . اين موضوع ما را بر اين داشت تا در صدد راهكارهاي باشيم تا هر چند بيشتر دانش آموزان را به سمت اين امر مهم سوق دهيم و رغبت و علاقه مندي هر چه بيشتر دانش آموزان به خواندن نماز چه به صورت فردي و چه به صورت جماعت تشويق كنيم . به طوري كه از تحميل عبادت هاي سخت و دشوار به آنان پرهيز كنيم چرا كه تحميل و اجبار عبادت و ايجاد سختي هاي فراوان كه با توان و سن آنها متناسب نيست مي تواند موجب دل زدگي ، بي علاقگي و دين گريزي دانش آموزان شود .

اين امر آنقدر براي من مهم و با ارزش بود كه تصميم گرفتم با انجام اين اقدام پژوهي در جهت بهبود و پيشرفت علاقمندي دانش آموزان به سمت نماز خواندن و شركت در نمازهاي جماعت اقدام کنم…