مقدمه

بيماري هاي رواني از بدو پيدايش بشر وجود داشته و هيچ فردي، از هيچ طبقه اقتصادي  اجتماعي

خاصي، در مقابل آن ها مصونيت نداشته و خطري است كه بشر را همواره تهديد مي كند. خوشبختانه نهضت

بهداشت رواني در نيم قرن اخير، افكار غلط و خرافات در مورد اين بيماري ها را كنار گذاشته و نشان داده كه اولا

بيماري هاي رواني، قابل پيشگيري بوده و ثانيا در صورتي كه مانند ساير بيماري ها به موقع تشخيص داده و تحت

درمان قرار گيرند به همان نسبت از مزمن شدن و عوارض آن ها كاسته خواهد شد . در راستاي همين عقيده ,

بهداشت رواني كه جزئي از بهداشت عمومي محسوب مي شود به پيگيري موارد زير مي پردازد :

• افزايش سطح بهداشت رواني از طريق ارتقاء آگاهي هاي جامعه در مورد اين بيماري ها

• شناسايي و تشخيص زودرس اختلالات رواني و درمان آنها

• پيشگيري از عوارض و عود بيماري و توانبخشي بيماران

• پيشگيري از بروز بيماري هاي رواني از طريق پيشگيري و درمان بيماري هاي جسمي.

مقدمه

بيماري هاي رواني از بدو پيدايش بشر وجود داشته و هيچ فردي، از هيچ طبقه اقتصادي  اجتماعي

خاصي، در مقابل آن ها مصونيت نداشته و خطري است كه بشر را همواره تهديد مي كند. خوشبختانه نهضت

بهداشت رواني در نيم قرن اخير، افكار غلط و خرافات در مورد اين بيماري ها را كنار گذاشته و نشان داده كه اولا

بيماري هاي رواني، قابل پيشگيري بوده و ثانيا در صورتي كه مانند ساير بيماري ها به موقع تشخيص داده و تحت

درمان قرار گيرند به همان نسبت از مزمن شدن و عوارض آن ها كاسته خواهد شد . در راستاي همين عقيده ,

بهداشت رواني كه جزئي از بهداشت عمومي محسوب مي شود به پيگيري موارد زير مي پردازد :

• افزايش سطح بهداشت رواني از طريق ارتقاء آگاهي هاي جامعه در مورد اين بيماري ها

• شناسايي و تشخيص زودرس اختلالات رواني و درمان آنها

• پيشگيري از عوارض و عود بيماري و توانبخشي بيماران

• پيشگيري از بروز بيماري هاي رواني از طريق پيشگيري و درمان بيماري هاي جسمي.

مقدمه

بيماري هاي رواني از بدو پيدايش بشر وجود داشته و هيچ فردي، از هيچ طبقه اقتصادي  اجتماعي

خاصي، در مقابل آن ها مصونيت نداشته و خطري است كه بشر را همواره تهديد مي كند. خوشبختانه نهضت

بهداشت رواني در نيم قرن اخير، افكار غلط و خرافات در مورد اين بيماري ها را كنار گذاشته و نشان داده كه اولا

بيماري هاي رواني، قابل پيشگيري بوده و ثانيا در صورتي كه مانند ساير بيماري ها به موقع تشخيص داده و تحت

درمان قرار گيرند به همان نسبت از مزمن شدن و عوارض آن ها كاسته خواهد شد . در راستاي همين عقيده ,

بهداشت رواني كه جزئي از بهداشت عمومي محسوب مي شود به پيگيري موارد زير مي پردازد :

• افزايش سطح بهداشت رواني از طريق ارتقاء آگاهي هاي جامعه در مورد اين بيماري ها

• شناسايي و تشخيص زودرس اختلالات رواني و درمان آنها

• پيشگيري از عوارض و عود بيماري و توانبخشي بيماران

• پيشگيري از بروز بيماري هاي رواني از طريق پيشگيري و درمان بيماري هاي جسمي.

مقدمه

بيماري هاي رواني از بدو پيدايش بشر وجود داشته و هيچ فردي، از هيچ طبقه اقتصادي  اجتماعي

خاصي، در مقابل آن ها مصونيت نداشته و خطري است كه بشر را همواره تهديد مي كند. خوشبختانه نهضت

بهداشت رواني در نيم قرن اخير، افكار غلط و خرافات در مورد اين بيماري ها را كنار گذاشته و نشان داده كه اولا

بيماري هاي رواني، قابل پيشگيري بوده و ثانيا در صورتي كه مانند ساير بيماري ها به موقع تشخيص داده و تحت

درمان قرار گيرند به همان نسبت از مزمن شدن و عوارض آن ها كاسته خواهد شد . در راستاي همين عقيده ,

بهداشت رواني كه جزئي از بهداشت عمومي محسوب مي شود به پيگيري موارد زير مي پردازد :

• افزايش سطح بهداشت رواني از طريق ارتقاء آگاهي هاي جامعه در مورد اين بيماري ها

• شناسايي و تشخيص زودرس اختلالات رواني و درمان آنها

• پيشگيري از عوارض و عود بيماري و توانبخشي بيماران

• پيشگيري از بروز بيماري هاي رواني از طريق پيشگيري و درمان بيماري هاي جسمي.

مقدمه

بيماري هاي رواني از بدو پيدايش بشر وجود داشته و هيچ فردي، از هيچ طبقه اقتصادي  اجتماعي

خاصي، در مقابل آن ها مصونيت نداشته و خطري است كه بشر را همواره تهديد مي كند. خوشبختانه نهضت

بهداشت رواني در نيم قرن اخير، افكار غلط و خرافات در مورد اين بيماري ها را كنار گذاشته و نشان داده كه اولا

بيماري هاي رواني، قابل پيشگيري بوده و ثانيا در صورتي كه مانند ساير بيماري ها به موقع تشخيص داده و تحت

درمان قرار گيرند به همان نسبت از مزمن شدن و عوارض آن ها كاسته خواهد شد . در راستاي همين عقيده ,

بهداشت رواني كه جزئي از بهداشت عمومي محسوب مي شود به پيگيري موارد زير مي پردازد :

• افزايش سطح بهداشت رواني از طريق ارتقاء آگاهي هاي جامعه در مورد اين بيماري ها

• شناسايي و تشخيص زودرس اختلالات رواني و درمان آنها

• پيشگيري از عوارض و عود بيماري و توانبخشي بيماران

• پيشگيري از بروز بيماري هاي رواني از طريق پيشگيري و درمان بيماري هاي جسمي.

مقدمه

بيماري هاي رواني از بدو پيدايش بشر وجود داشته و هيچ فردي، از هيچ طبقه اقتصادي  اجتماعي

خاصي، در مقابل آن ها مصونيت نداشته و خطري است كه بشر را همواره تهديد مي كند. خوشبختانه نهضت

بهداشت رواني در نيم قرن اخير، افكار غلط و خرافات در مورد اين بيماري ها را كنار گذاشته و نشان داده كه اولا

بيماري هاي رواني، قابل پيشگيري بوده و ثانيا در صورتي كه مانند ساير بيماري ها به موقع تشخيص داده و تحت

درمان قرار گيرند به همان نسبت از مزمن شدن و عوارض آن ها كاسته خواهد شد . در راستاي همين عقيده ,

بهداشت رواني كه جزئي از بهداشت عمومي محسوب مي شود به پيگيري موارد زير مي پردازد :

• افزايش سطح بهداشت رواني از طريق ارتقاء آگاهي هاي جامعه در مورد اين بيماري ها

• شناسايي و تشخيص زودرس اختلالات رواني و درمان آنها

• پيشگيري از عوارض و عود بيماري و توانبخشي بيماران

• پيشگيري از بروز بيماري هاي رواني از طريق پيشگيري و درمان بيماري هاي جسمي.

تاريخچه

در حقيقت بهداشت روان را مي توان يكي از قديمي ترين موضوعات به شمار آورد . زيرا بيماري هاي رواني

از زمان هاي قديم وجود داشته , بطوريكه بقراط در حدود 400 سال قبل از ميلاد عقيده داشته كه بيماران رواني را

مانند بيماري جسمي بايد درمان كرد . تقريبا از سال 1930 يعني بعد از تشكيل اولين كنگره بين المللي بهداشت

روان بود كه اين رشته بصورت جزئي از علوم پزشكي درآمد و سا زمان هاي روانپزشكي و مراكز پيشگيري در

كشورهاي مترقي يكي بعد از ديگري فعاليت خود را شروع كردند.

در سال 1930 اولين كنگره بين المللي بهداشت روان با شركت نمايندگان پنجاه كشور در واشنگتن

تشكيل شد و مشكلات رواني كشورها و مسائلي از قبيل تاسيس بيمارستان ها , مراكز درمان سرپايي , مراكز

كودكان عقب مانده ذهني و نظاير آن مورد مطالعه قرار گرفت . ولي در 18 سال بعد يعني در سال 1948 در سومين

كنگره بين المللي بهداشت روان كه در لندن تشكيل شد اساس فدراسيون جهاني بهداشت روان بنيان گذاري شد و

در همان سال اين فدراسيون به عضويت رسمي سازمان يونسكو و سازمان جهاني بهداشت درآمد بطوريكه اين

سازمان در ژنو نقش رهبري رسمي فدراسيون جهاني بهداشت روان را به عهده گرفت . از آن تاريخ به بعد هر سال

يك جلسه بين المللي و هر چهار سال يكبار كنگره جهاني تشكيل شده و مي شود . در نتيجه تلاش و كوشش هاي

پيگير روز 18 فروردين مطابق با هفتم آوريل روز جهاني بهداشت اعلام گرديده در سراسر جهان مسائل بهداشتي

كشورها مورد بررسي قرار مي گيرد . ضمنا از مسئولين بهداشتي كشورهاي مختلف خواسته شده تا برنامه هاي

بهداشت رواني را جزو برنامه هاي بهداشت عمومي قرار دهند.

در كشور ا يران نيز عليرغم آنكه از زمان محمدبن زكرياي رازي و بعد , ابوعلي سينا به بيماران رواني

(ديوانگان آن زمان ) توجه داشته و براي آنها از دستورات مختلف دارويي و روش هاي گوناگوني همچون تلقين

استفاده مي كردند , ولي بطور رسمي در سال 1336 برنامه هاي روانشناسي و بهداشت روان از راديوي ايران آغاز شد و در سال 1338 اداره بهداشت رواني در اداره كلّ بهداشت وزارت بهداري وقت، تشكيل گرديد . اگرچه از سال 1319 تدريس روانپزشكي در دانشگاه تهران آغاز شده بود با قبول استراتژي P.H.C  توسط جمهوري اسلامي

ايران و ايجاد شبكه هاي بهداشتي درماني در كشور , موضوع بهداشت روان به منزله جزء نهم خدمات اوليه

بهداشتي پذيرفته شد و در حال حاضر نيز از موضوعات بسيار ضروري در كشور مورد توجه قرار دارد.