توسعة اجتماعی یکی از ابعاد اصلی فرایند توسعه و بیانگر کیفیت نظام اجتماعی در راستای دستیابی به عدالت اجتماعی، ایجاد یکپارچگی و انسجام اجتماعی، افزایش کیفیت زندگی و ارتقاء کیفیت انسانهاست.
با گسترش جامعة جهانی، میل به سوی جوامع مدنی و مشارکتهای سازمان‌یافته، افزایش یافته است از طرفی جزء اصلی و غیر‌قابل تغییر نظامهای سیاسی، پویایی و گسترش هرچه بیشتر مشارکت و قابلیتهای سازمان‌یافتة خود‌جوش در قالب نهادهای اساسی نظیر شوراهاست.
