مقدمه

نياز به پيوند و تعلق و خصلت اجتماعي بودن مستلزم مشارکت در زندگي و کارهاست. انسان يک موجود اجتماعي است، در خانواده به دنيا مي‌آيد، رشد مي‌کند و با انسان‌ها زندگي مي‌کند، در اجتماع کار مي‌کند در نهايت پس از طي مراحل رشد و کمال در زندگي اجتماعي آثاري از خود در جامعه باقي مي‌گذارد. نظام اجتماعي جامعه بشري براي استمرار و توسعه نيازمند تعاون و همکاري و همدلي است. هر چه پيوند اعضاي جامعه صميمي‌تر و خيرخواهانه‌تر باشد، حرکت به سوي تعالي آسان‌تر و سريع‌تر خواهد بود.

مشارکت اولياء در فعاليت‌هاي آموزشي و پرورشي ما به رابطة موثر آن‌ها با مدارس بستگي دارد. مشارکت بخشي از فرايند تعليم و تربيت را شکل مي‌دهد، بر نظام ياددهي- يادگيري تأثيرات