در بيشتر خانه‌ها، طوفان‌هائى که بين والدين و کودکان صورت مى‌گيرد، توالى قابل پيش‌بينى و منظمى ندارند. وقتى کودک کارى را اشتباه انجام مى‌دهد يا چيزى را اشتباه مى‌گويد و يکى از والدين با رفتار يا گفتار توهين‌آميزى از خود واکنش نشان مى‌دهد، کودک با گفتار يا رفتارى بدتر، پاسخ مى‌دهد سپس مادر و يا پدر با تهديدهاى فريادآميز يا با تنبيه‌ خودخواهانه با او مقابله مى‌کند و همين‌طور اين مشاجره که در آن، هر يک هرچه مى‌خواهد به ديگرى مى‌گويد، ادامه پيدا مى‌کند. به يک مثال توجه کنيد: