توسعة اجتماعی یکی از ابعاد اصلی فرایند توسعه و بیانگر کیفیت نظام اجتماعی در راستای دستیابی به عدالت اجتماعی، ایجاد یکپارچگی و انسجام اجتماعی، افزایش کیفیت زندگی و ارتقاء کیفیت انسان‎هاست.

با گسترش جامعة جهانی، میل به سوی جوامع مدنی و مشارکت‎های سازمان‌یافته، افزایش یافته است از طرفی جزء اصلی و غیر‌قابل تغییر نظام‎های سیاسی، پویایی و گسترش هرچه بیش‎تر مشارکت و قابلیت‎های سازمان‌یافتة خود‌جوش در قالب نهادهای اساسی نظیر شوراهاست.